Ta strona jest ARCHIWALNA.
Aby przejść na nową stronę główną Uczelni prosimy klinąć tutaj.
Ostatnia aktualizacja: styczeń 2015.

Jeśli chcesz przejść na starą stronę kliknij tutaj.

english version

Lokalizacja: Wydziały i inne jednostki > Jednostki międzywydziałowe > Międzywydziałowe Studium Języków Obcych > Doktorat - poprzednie nabory > Języki nowożytne > język hiszpański

język hiszpański

ZAKRES WYMAGAŃ EGZAMINACYJNYCH
Z JĘZYKA HISZPAŃSKIEGO - POZIOM B2

STRUKTURA EGZAMINU

Egzamin pisemny – dwie części (60 minut):

1. Rozumienie czytania
Liczba tekstów: jeden.
Rodzaj tekstu: informacyjny, publicystyczny, narracyjny lub literacki.
Typ zadań: zadania zamknięte – prawda/fałsz, dobieranie lub wielokrotny wybór.

2. Wypowiedź pisemna
Rodzaj i objętość wypowiedzi:
- list formalny,
- list nieformalny,
- rozprawka,
- opis,
- recenzja,
- opowiadanie

Liczba słów: 200 - 220.

Egzamin ustny – forma krótkiej wypowiedzi i interakcja: prezentacja pracy naukowej doktoranckiej/magisterskiej/licencjackiej) i krótka dyskusja z egzaminującym (do 15 minut)

ZAKRES TEMATYCZNY EGZAMINU

1. Człowiek: dane osobowe (imię nazwisko, wiek, narodowość, stan cywilny, adres, telefon, zawód, miejsce pracy/miejsce nauki), wygląd zewnętrzny, cechy charakteru, uczucia
i emocje).
2. Dom: miejsce zamieszkania (miasto, wieś), opis domu, pomieszczeń i ich wyposażenia, kupno i wynajmowanie mieszkania.
3. Praca: popularne zawody i związane z nimi czynności, warunki pracy i zatrudnienia.
4. Życie rodzinne i towarzyskie: członkowie rodziny, okresy życia, czynności życia codziennego, formy spędzania wolnego czasu, święta i uroczystości, styl życia.
5. Żywienie: artykuły spożywcze, posiłki, przygotowanie potraw, lokale gastronomiczne.
6. Zakupy i usługi: rodzaje sklepów, towary, sprzedawanie i kupowanie, reklama, korzystanie
z usług.
7. Podróżowanie i turystyka: środki transportu, baza noclegowa, informacja turystyczna, wycieczki, zwiedzanie, wypadki i awarie.
8. Kultura: podstawowe dziedziny kultury, twórcy i ich dzieła, uczestnictwo w kulturze.
9. Sport: popularne dyscypliny sportu, podstawowy sprzęt sportowy, imprezy sportowe.
10. Zdrowie: higieniczny tryb życia, podstawowe schorzenia, ich objawy i leczenie, niepełnosprawni, uzależnienia.
11. Świat przyrody: klimat, świat roślin i zwierząt, krajobraz, zagrożenie i ochrona środowiska naturalnego.
12. Nauka i technika: odkrycia naukowe, wynalazki, obsługa i korzystanie z podstawowych urządzeń technicznych.
13. Praca naukowa (doktorancka/magisterska/licencjacka).


ZAKRES STRUKTUR GRAMATYCZNYCH

1. Rodzajnik
użycie rodzajnika określonego, nieokreślonego i zerowego
− formy ściągnięte al, del
rodzajnik użyty zamiast rzeczownika
− struktura el/la/los/las de
a la + przymiotnik (a la polaca);
rodzajnik nijaki (articulo neutro) lo
− lo que + czasownik (lo que dices)
− lo de (lo de anoche)
− lo+ przymiotnik/przysłówek + que + czasownik (lo bonita que es Granada; lo mucho que te quiero),
− lo cual
2. Rzeczownik
liczba
− liczba mnoga rzeczowników złożonych (el paraguas/los paraguas;coche cama/coches cama)
− rzeczowniki posiadające tylko formy liczby pojedynczej lub mnogiej (la sed, la salud; las gafas, los alrededores)
− kontrast znaczeniowy: liczba pojedyncza a liczba mnoga (esposa – esposas; interés – intereses)
− liczba mnoga skrótów literowych (EE.UU., SS.MM.)
rodzaj
− rodzaj naturalny i gramatyczny (umowny)
− rodzaj wskazany rodzajnikiem lub wyrazem towarzyszącym (el/la estudiante; buen/buena dentista)
− rzeczowniki o podwójnym rodzaju (el/la capital; el/la corte)
− wyjątki w zgodności rodzaju rzeczownika z rodzajnikiem (el agua, el hambre)
− rodzaj rzeczowników oznaczających nazwy geograficzne
rzeczowniki niepoliczalne
tworzenie rzeczowników przez dodanie rodzajnika do różnych części mowy (do czasownika: el comer; do przymiotnika: el verde, lo interesante; do przysłówka: el mal; do zaimka pytajnego: el cómo, el porqué; do zaimka dzierżawczego: lo mío, los suyos)
potocznie używane formy skrócone (boli, profe)
najczęściej używane przyrostki i ich znaczenie
najczęściej używane zgrubienia i zdrobnienia (mujerona, panecillo, casita)

3. Zaimki
Zaimek osobowy
użycie w funkcji podmiotu i dopełnienia z przyimkiem i bez przyimka
forma mocna (forma tónica)
forma nieakcentowana (forma átona)
− w połączeniu z trybem rozkazującym, z gerundio i z bezokolicznikiem
− użycie w funkcji dopełnienia bliższego i dalszego; podwójny zaimek (Te lo digo. Se lo hago.)
− specyficzne znaczenie zaimków la, las (tzw. femenino sin referencia) w wyrażeniach typu: no tenerlas todas consigo, arreglárselas, pasarlas negras
− problem laísmo i leísmo
zaimkowe powtórzenie dopełnienia
zaimek lo w funkcji dopełnienia,
zastępujący całą frazę (No lo sabía. ¿Eres católico?- Lo soy.)
zaimek zwrotny se; kontrast znaczeniowy między formą zwrotną i niezwrotną czasownika (dormir – dormirse, quedar – quedarse)
zaimki osobowe jako morfemy występujące z czasownikami niezwrotnymi (tzw. czasowniki pozornie zwrotne: comprarse un coche, perderse una juerga, leerse todos los libros)
dativo ético (se me ha caído)
zaimek se w zdaniach bezosobowych; użycie se bez wskazania sprawcy czynności
zaimek zwrotny si; forma consigo
Zaimek wskazujący i wyrażenia zaimkowe
użycie rzeczownikowe
zaimki neutralne
zaimki neutralne; ello jako ekwiwalent zaimka wskazującego
− zaimek neutralny + de +
bezokolicznik/ rzeczownik/ que + fraza (kontrast z lo de, lo que) użycie wyrażeń a eso de,
¿Y eso?, esto es, eso es
Zaimek dzierżawczy
forma nieakcentowana (forma átona)
forma mocna (forma tónica)
formy mocne w połączeniu z rodzajnikiem lo i los
użycie form nieakcentowanych dla wyrażenia czynności zwyczajowych (Por las noches, solía tomarse su copa y jugar su partida de mus.)
użycie propio
Zaimek nieokreślony i ilościowy
formy skrócone (un, algún, ningún,cualquier)
uno/ una w zdaniach nieosobowych
użycie zaimków dondequiera, cualquiera, quienquiera w funkcji zaimka względnego
alguno w znaczeniu przeczącym; algo jako ekwiwalent un poco; nada jako ekwiwalent muy poco i nada de jako ni hablar
kontrastowe użycie todo un/ el + rzeczownik; todo + przymiotnik jako ekwiwalent muy
Zaimek względny, pytajny i wykrzyknikowy
que, quien, donde, cuando,cuanto, cual w funkcji zaimka pytajnego (akcent graficzny)
i względnego
− użycie w połączeniu z przyimkiem
el que/el cual i lo que/lo cual (z przyimkiem i bez przyimka)
użycie zaimków wykrzyknikowych qué, cuánto, cómo, quién

4. Liczebnik
główny
− rodzaj (doscientas pesetas)
porządkowy (od 1 do 10)
− rodzaj
− formy skrócone (primer, tercer, cien)
najczęściej używane liczebniki ułamkowe (un cuarto, la mitad), zbiorowe (una docena) i mnożne (doble)
zaimek liczebny ambos,-as

5. Przymiotnik
liczba
− przymiotniki nie posiadające liczby mnogiej (naranja, verde oliva)
najczęściej używane przymiotniki złożone (malpensado, agridulce, azul marino)
rodzaj
− przymiotniki posiadające tę samą formę dla rodzaju męskiego i żeńskiego
− zgodność przymiotnika z rodzajem wyrazów określanych (madre y padre simpáticos)
− formy skrócone (buen, mal, gran, san) miejsce przymiotnika wobec wyrazu określanego; konsekwencje semantyczne i stylistyczne
− el/la + przymiotnik + de+ rzeczownik (el tonto de mi hermano)
stopniowanie; formy nieregularne; superlativo absoluto
konstrukcje porównacze (tan...como; más...que/de)
przymiotnik dzierżawczy (adjetivo posesivo) – patrz: zaimek dzierżawczy
przymiotnik wskazujący (adjetivo demostrativo) – patrz :zaimek wskazujący
przysłówkowe użycie przymiotnika (costar caro, hablar rápido)
najczęściej używane zdrobnienia i zgrubienia (- ito, - illo,- ón, - ucho)
najczęściej używane przedrostki i przyrostki

6. Przyimek i wyrażenia przyimkowe
najczęściej używane przyimki (a, bajo, con, contra, de, desde, durante, en,entre, excepto, hacia, hasta, incluso, para, por, según, sin, sobre, ante, mediante, salvo, tras)
najczęściej używane wyrażenia przyimkowe (a causa de, a favor de, a pesar de, además de, al cabo de, al final de, al lado de, alrededor de, antes de, a través de, cerca de, de acuerdo con, debajo de, delante de, dentro de, después de, detrás de, en contra de, en cuanto a)
najczęściej używane wyrażenia przyimkowe (a costa de, a fin de, acerca de, con respecto a, conforme a, en calidad de)
rekcja przyimkowa czasowników (depender de, sufrir por)
konsekwencje semantyczne (ir a/ hacia, vestirse de/ con)
podwójne przyimki (a por, para con, desde dentro)

7. Czasownik
Formy koniugacyjne czasowników regularnych oraz częściowo i całkowicie nieregularnych
użycie czasów trybu oznajmującego: Presente, Pretérito Perfecto, Pretérito Indefinido, Pretérito Imperfecto, Pretérito Pluscuamperfecto, Futuro Imperfecto (także dla wyrażenia przypuszczenia), Futuro Perfecto
użycie czasów trybu łączącego (Subjuntivo): Presente, Pretérito, Perfecto, Pretérito Imperfecto, Pretérito Pluscuamperfecto
użycie trybu rozkazującego (Imperativo)
użycie trybu przypuszczającego (Condicional Simple, Condicional Compuesto)
konstrukcje:
− ir a + bezokolicznik
− estar + gerundio
czasowniki typu gustar, parecer
najczęściej używane czasowniki ułomne (np. llover, nevar)
strona bierna
− kontrast między ser/estar + participio pasado
− pasiva ref leja (se venden los libros)
użycie czasowników ser, estar i haber
− ser: identyfikacja osoby lub przedmiotu; określenie narodowości, zawodu, pochodzenia, materiału, czasu, miejsca, cechy przedmiotu i osoby
• ser + przymiotnik + que
− estar: określenie lokalizacji w przestrzeni, stanu, czasu, ceny, temperatury
• estar de + rzeczownik (estar de moda, estar de vacaciones)
• estar + participio pasado (rezultat czynności lub procesu)
• kontrastywne użycie estar + przymiotnik/ przysłówek
− kontrastywne użycie ser i estar
• ser/ estar + przymiotnik (ser/estar triste); użycie przenośne i potoczne (ser/estar católico, ser/estar verde, ser/estar joven)
• ser/ estar de + rzeczownik oznaczający zawód (ser/estar de camarero)
− haber: wyrażenie istnienia (hay mucha comida); określenie lokalizacji w przestrzeni
− kontrastywne użycie estar i haber przy określaniu lokalizacji w przestrzeni
Formy bezosobowe
bezokolicznik
− użycie
• w funkcji podmiotu (Querer es saber)
• w funkcji dopełnienia (Pienso comprarme un ordenador.)
• w znaczeniu rozkazującym (¡A comer!)
• z czasownikami ver i oír (La vi salir del cine.)
− konstrukcja al + bezokolicznik
− de + bezokolicznik w znaczeniu warunku
− bezokolicznik czasu przeszłego (Infinitivo Compuesto)
− ważniejsze przedrostki, ich wartość semantyczna
gerundio
− użycie konstrukcji estar + gerundio
− gerundio absoluto (Viajando se conoce a mucha gente.)
− użycie przysłówkowe (Habla mirando al techo.)
− w równoważniku zdania (Los alumnos saliendo del instituto.)
− fraza z gerundio w funkcji dopełnienia (La madre, sintiéndose cansada...)
participio pasado
− użycie w funkcji przymiotnika
− participio absoluto (Una vez terminada la clase...Hechos todos los deberes...)

8. Peryfraza werbalna
z bezokolicznikiem: acabar de, deber, dejar de, empezar a, haber que ,ponerse a, soler, tener que. volver a, venir a; deber de, echar(se)a, haber de, llegar a, pasar a, romper a
z gerundio: llevar, seguir, acabar, andar, ir, salir, venir
z participio pasado: andar, dar por, dejar, ir, llevar, quedar(se), tener

9. Zdanie
oznajmujące: twierdzące i przeczące

  • ostatnia aktualizacja: 2012-07-23; 09:15

  • PDF
  • Drukuj
  • Mail