Ta strona jest ARCHIWALNA.
Aby przejść na nową stronę główną Uczelni prosimy klinąć tutaj.
Ostatnia aktualizacja: styczeń 2015.

Jeśli chcesz przejść na starą stronę kliknij tutaj.

english version

Lokalizacja: Uniwersytet Trzeciego Wieku > Refleksje na temat wydarzeń i wykładów > Uroczysta Inauguracja Roku Akademickiego 2013/2014

Uroczysta Inauguracja Roku Akademickiego 2013/2014

Uroczysta Inauguracja Roku Akademickiego 2013/2014 dla Studentów Uniwersytetu Trzeciego Wieku przy Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II w Krakowie.

Uroczystość ta miała miejsce w Kościele św. Marka, w dniu 24.10.2013 r. Mszy Świętej koncelebrowanej przewodniczył JM Prorektor Ks. Prof. Maciej Ostrowski.
W koncelebrze uczestniczyli także Ks. Prof. Jan Dziedzic – Dyrektor Uniwersytetu Trzeciego Wieku przy Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II oraz Wykładowca Ks. Prof. Jan Klimek.

Na wstępie Ks. Prorektor Prof. Maciej Ostrowski powitał wszystkich zebranych
i powiedział, że cieszy się z powodu dużej liczby osób, które zamierzają podjąć trud związany z pracą i studiowaniem na Uniwersytecie Trzeciego Wieku. Podkreślił, że jest to już trzeci rok studiów, które z powodzeniem są kontynuowane na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II w Krakowie. Szczególnie podziękował Panu Bogu za to, że tak wiele osób nowych zapisało się na te studia i zechciało podjąć ten trud związany z pracą i nauką.

Szczególną intencją tej Mszy Świętej była prośba do Ducha Świętego o łaski potrzebne do studiowania, przede wszystkim dla tych, którzy w tym roku rozpoczynają studia na Uniwersytecie Trzeciego Wieku. Drugą intencją w jakiej się modlono na tej Mszy Św. była prośba o łaski Boże dla wszystkich osób, które do tej pory bardzo wiele trudu wkładały w powstanie tego Uniwersytetu Trzeciego Wieku i jego funkcjonowanie. Proszono Pana Boga również o to, aby to piękne dzieło nadal się rozwijało.

Kazanie w czasie Mszy Św. Inauguracyjnej wygłosił Ks. Prof. Jan Klimek, wykładowca Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie. Na początku zwrócił uwagę na różnicę jaka istnieje w sposobie zdobywania wiedzy ogólnie na Uniwersytetach, a sposobie zdobywania jej na Uniwersytecie Trzeciego Wieku. Specyfika zdobywanie wiedzy na Uniwersytecie Trzeciego wieku polega na tym, że zamiast bloków tematycznych rozłożonych na wiele godzin, będą półtoragodzinne jednostki, zamiast bloków tematycznych i wąskich specjalizacji będą różnorodne wykłady, prowadzone przez różnych wykładowców, co da możliwość zapoznania się z szerokim zakresem tematów związanych z teologią.

Ks. Prof. Jan Klimek podkreślił, że taki sposób przekazu wiedzy, jaki istnieje na Uniwersytecie Trzeciego Wieku, podobny jest do sposobu nauczanie Pana Jezusa
w Ewangelii wg Św. Łukasza, czytanej na tej Mszy Św. („Przyszedłem ogień rzucić na ziemię i jakże bardzo pragnę aby on już zapłonął....” Łk 12.49-53). Usłyszany fragment Ewangelii wg św. Łukasza należy do tzw. sekwencji powiedzeń Jezusowych i zamyka tą sekwencję. Cechą charakterystyczną tych sekwencji, które przekazuje św. Łukasz w swojej Ewangelii jest to, że są to małe objętościowo teksty, literacko krótkie formy, podane tak, aby całą uwagę redakcyjną skupić na ich przesłaniu, które ma na celu pomóc nam „wyłuskać te perły Bożej mądrości wrzucone w glebę naszych serc, taką małą garścią Chrystusowych słów”, powiedział Ks. Prof. Jan Klimek.

Następnie zajął się tłumaczeniem tego fragmentu Ewangelii wg św. Łukasza w oparciu o teksty ze Starego Testamentu. Wg Starego Testamentu i Proroków obraz ognia był narzędziem interwencji Boga w świecie (słup ognia, słup dymu i ognia na pustyni, ogień, który trawi, ale nie spala krzak gorejący, zdejmij sandały, bo miejsce na którym stoisz jest święte) i Jego zjawiania się w społeczności ludzkiej, w społeczności narodu wybranego, tej wspólnoty przez Boga zgromadzonej. Prorocy Starego Testamentu posługiwali się również tym obrazem ognia, gdy mówili o sądzie ostatecznym. Ogień symbolizuje dzień sądu ostatecznego, dzień Pański. Pan Jezus w przeczytanej Ewangelii wg św. Łukasza mówi o sądzie, ale zmienia niejako perspektywę, zauważa Ks. Prof Jan Klimek i wyjaśnia, że w Starym Testamencie wszystko w całej historii zbawienia prowadzi ku jednemu momentowi, ku pełni czasów, ku tajemnicy wcielenia. Prowadzi do tego jednego dnia, kiedy „Słowo stało się Ciałem i zamieszkało między nami” W Nowym Testamencie wszystko musi do tego momentu niejako powracać. Odwrócona perspektywa jak w ikonie prawosławnych, linie zbiegają się w oczach oglądającego ją. Czy z czymś takim nie mamy do czynienia, gdy przechodzimy z tajemnic Starego Testamentu do wydarzeń zbawczych Nowego Testamentu ? - pyta Ks. Prof. Jan Klimek.

Ta perspektywa jest odwrócona, nakierowana na pełnię czasów, na Wcielenie, na osobę Jezusa, na Jego zjawienie się tutaj na ziemi, na ten najważniejszy moment, od którego liczymy dni i godziny, miesiące i lata. W Nowym Testamencie wszystko niejako do tego momentu powraca. Jezus mówi o sądzie, który Jego Słowo, przyjęte lub odrzucone przez człowieka wydaje nad światem i człowiekiem. To rodzaj sądu ostatecznego. Następnie Ks. Prof. Jan Klimek wyjaśnia w jakim sensie jest to sąd ostateczny. Tłumaczy to w ten sposób, że jeżeli człowiek przyjmuje Jezusowe słowo i zaczyna żyć w wierze w Jezusową Ewangelię, to słowo Jezusowe kiełkuje w nim, wzrasta w nim. Wydaje w nim owoc, plon. Jest to plon dobrych uczynków. I zaczynamy w ten sposób żyć Jezusowym słowem, Jego Ewangelią (Ja jestem Drogą, Prawdą i Życiem”). To w Jezusie „Słowo Boga stało się Ciałem i zamieszkało między nami”. Gdy przyjmujemy słowa Ewangelii, gdy zaczynamy Ewangelię realizować w naszej codzienności, to zaczynamy żyć już nie tylko naszym prywatnym życiem, ale zaczynamy żyć życiem Chrystusa. (Zaczynamy żyć przez Chrystusa, z Chrystusem i w Chrystusie jak mówi nowy program duszpasterski na lata 2013-2017, który zaczynamy w Diecezjach Polski w pierwszą niedzielę Adwentu).

Mocą Jezusowej Ewangelii zaczynamy dawać świadectwo naszej wiary wobec wszystkich. Dokonuje się to w tajemnicy, w mocy Jego śmierci i zmartwychwstania. Ewangelia bowiem niesie ze sobą moc zbawczą, której źródłem jest tajemnica śmierci i zmartwychwstania Chrystusa. Dlatego Jezus w dzisiejszej Ewangelii mówi „Chrzest mam przyjąć” Pierwotne znaczenie słowa „chrzest” (baptizo), co było rozumiane jako zanurzyć, utopić, zatopić np. utopienie człowieka, zatonięcie statku, oznaczało tragedię. Ks. Prof. Jan Klimek wyjaśnia również to, co oznaczają słowa Ewangelii w tym kontekście i jak stajemy się nowym człowiekiem. („Przyszedłem ogień rzucić na ziemię”. Przyjmując słowo Ewangelii rzucone na ziemię, w mocy Ducha Świętego przez chrzest Święty mocą śmierci
i zmartwychwstania Chrystusa, oto staję się nowym człowiekiem). Każdy z nas i my wszyscy przez chrzest i życie wiarą, przyjąwszy Ewangelię, stajemy się nowym pokoleniem.

Pięknie nawiązuje do tego obrazu Księga Psalmów, która jest kwintesencja całej teologii Starego Testamentu i jak ją nazywa Ks. Prof Jan Klimek, to soczewka w której skupiają się w poetyckich zdaniach myśli teologiczne całego Starego Testamentu. Przytacza słowa Psalmu: „Błogosławiony, kto zaufał Panu. Błogosławiony człowiek który nie idzie za radą występnych, nie wchodzi na drogę grzeszników, nie zasiada w gronie szyderców, lecz w prawie pańskim upodobał sobie, rozmyśla nad nim dniem i nocą. On jest jak drzewo zasadzone nad płynącą wodą. Wydaje owoc w swoim czasie. Liście jego nie więdną, a wszystko co czyni jest udane. Obraz ten z Psalmu nr 1 Ks.,Prof. Jan Klimek wykorzystał do scharakteryzowania nas. Gdy żyjemy Ewangelią, przyjmujemy słowo Ewangelii, gdy ono w nas zakiełkowało, gdy wzrosło w nas, stajemy się niczym drzewo zasadzone nad płynącą wodą, które wydaje owoc w swoim czasie, liście jego nie więdną, a wszystko co czyni jest udane. Czyli można za św. Pawłem powiedzieć : Już nie żyję ja, lecz żyje we mnie Chrystus. Jestem z Nim zrośnięty. Symbolizuje to drzewo Krzyża. Ja jestem takim drzewem, które wydaje owoc w swoim czasie.
Tajemnica wcielenia Słowa Ewangelii, dokonuje się w naszym sercu, w naszym życiu, w życiu każdego z nas. Jakimi jesteśmy drzewami ? - pyta Ks. Prof. Jan Klimek i odpowiada Jesteśmy drzewami posuniętymi w latach, potężnymi, drzewami, które rozrosły się, drzewami, które przynosiły już przez lata błogosławione owoce. Pan Jezus niczym ogrodnik z jednej z przypowieści chce nas okopać, opatrzyć, umocnić, abyśmy przynosili jeszcze piękniejsze owoce naszej codzienności.

Kończąc Ks. Prof. Jan Klimek zwrócił uwagę na to, że najpiękniejsza teologia jest wyrażana przez wielu Świętych Kościoła, Doktorów Kościoła właśnie przez poezję
i zacytował wiersz, który napisał Błogosławiony Jan Paweł II o drzewie, o sośnie, którą przywieziono z Polski i posadzono w Ogrodzie Watykański, w którym niestety, ale uschła. Prymas śp. Józef Glemp przywiózł ten wiersz ze swojej ostatniej wizyty u Papieża.
Ojciec Święty napisał takie słowa:

„Do sosny polskiej”
„Gdzie winnice, gdzie wonne pomarańcze rosną,
ty domowy mój prostaku, zakopiańska sosno,
od matki i sióstr oderwana rodu,
stoisz sieroto pośród cudzego ogrodu.
Jakże tu miłym jesteś gościem memu oku,
bowiem oboje doświadczamy jednego wyroku.
I mnie także pielgrzymka wyniosła daleko.
I mnie w cudzej ziemi czas życia uciekł.
Czemuś, choć cię starania cudze otoczyły,
nie rozwinęła wzrostu, utraciła siły ?
Masz tu wcześniej i słońce i rosy wiośniane,
a przecież twe gałązki pochylane bledną.
Więdniesz, usychasz smutna wśród kwitnącej płaszczyzny
i nie ma dla ciebie życia, bo nie ma Ojczyzny.
Drzewo piękne, nie zniesiesz wygnania, tęsknoty.
Jeszcze trochę jesiennej i zimowej słoty,
a padniesz martwa, obca ziemia cię pogrzebie.
Drzewo moje, czy będę szczęśliwszy od ciebie ?”

Uniwersytet Papieski, Uniwersytet Trzeciego Wieku, to wspólne poszukiwanie prawdy, to tworzenie wspólnoty, to bycie razem wobec Bożych prawd i Bożych tajemnic. Życzę wam z całego serca i osiągnięć naukowych i tego doświadczenia bycia razem, wspólnoty w przyjaźni, pomocy i serdeczności. Amen.

Na zakończenie Mszy Św. głos zabrał JM Prorektor Prof. Maciej Ostrowski, który podziękował wszystkim za wspólną modlitwę, a kapłanom za koncelebrę i Ks. Prof. Janowi Klimkowi za wygłoszone słowo Boże oraz drugiemu Ks. Prof. Janowi Dziedzicowi, który opiekuje się Uniwersytetem Trzeciego Wieku. Okazuje się, że wszyscy są współpracownikami jednej Katedry na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II, tzw. Katedry Teologii Pastoralnej. Przy tej okazji podziękował również za wszelką pracę wkładaną przez nich w działalność tej katedry. Podziękował również dwóm paniom sekretarkom tej katedry: Pani Szewczyk i Pani Obrok, które zajmują się pracą organizacyjną oraz Księdzu Krzysztofowi za oprawę muzyczną obecnej Mszy Św.

Ks. Prorektor Prof. Maciej Ostrowski zaprosił wszystkich zebranych na obchody corocznych Dni Jana Pawła II w Krakowie, zatytułowanych Mądrość, a organizowanych przez wszystkie Uczelnie Wyższe Krakowa w miesiącu listopadzie.

Następnie głos zabrał Ks. Prof. Jan Dziedzic, który powiedział, że Uniwersytet Trzeciego Wieku dziękuje Ks. Prorektorowi za te zaproszenia i przy okazji wymienił ilość studentów na poszczególnych rocznikach. Rocznik I – 150 osób, Rocznik 2 – 100 osób i Rocznik 3 – 160 osób, czyli w sumie 410 osób, które tworzą naszą szkołę, szkołę Seniorów, reprezentują już dosyć dużą siłę. Kiedy na początku była propozycja aby ten Uniwersytet założyć, to była taka uwaga, czy zdołamy się zmieścić w tą przestrzeń Uniwersytetów, które istnieją w Krakowie. A teraz jest takich jednostek 12. A my stajemy się taką lokomotywą, która pociąga te poszczególne wagoniki, te pozostałe 11. Mamy swoją tożsamość, dlatego, że nasz program jest ściśle określony poprzez takie dyscypliny jak Filozofia, Teologia, Historia i Nauki o Społeczeństwie. I nie chcemy stracić tej „duszy”, która nas określa a także pokazuje nasz religijny kierunek, a jest nim każdorazowa Msza Św. na rozpoczęcie Roku Akademickiego, Dni Skupienia w Adwencie i w Wielkim Poście a także na zakończenie Roku Akademickiego. Ten religijny faktor jest określony przez segment kulturalny, który także jest religijny, ponieważ zwiedzamy przede wszystkim kościoły miasta Krakowa oraz Muzea. Chodzi jednak o to, żeby w sposób szerszy spojrzeć na swoje życie w perspektywie, która otwiera nas na działanie Pana Boga. Naszym patronem jest Św. Marek, który jest też patronem tego Kościoła oraz Błogosławiony i za niedługo Święty Jan Paweł II, który określa także naszą duchowość. „Otwórzcie drzwi Chrystusowi”, „Musicie od siebie wymagać, choćby inni od was nie wymagali”, tymi zawołaniami papieskimi wpisujemy się w to co powiedział Ks. Prof. Jan Klimek w dzisiejszym kazaniu, a Ks. Prorektora Prof. Macieja Ostrowskiego prosimy o Boże błogosławieństwo na zakończenie Mszy Św. i rozdanie indeksów tym osobom, które w tym roku akademickim rozpoczynają studia.

(oprac. mgr Teresa Partyka - studentka UTW przy UP JP II w Krakowie)

pdf wersja do pobrania

  • ostatnia aktualizacja: 2013-11-27; 10:24

  • PDF
  • Drukuj
  • Mail